16 ervaringsverhalen over duurzaamheid in het UMC Utrecht


Een flinke schouderblessure

"De speciale duurzaamheid wedstrijd in het UMC Utrecht viel toevallig net samen met het moment dat mijn vader een ernstige schouderblessure opliep. Hij belandde op de spoedeisende hulp hier in het ziekenhuis. In drie dagen tijd kreeg hij drie verschillende schouder slings, steeds passend bij een andere diagnose en operatie die volgde. Twee daarvan waren niet geschikt. Die kreeg hij mee naar huis om weg te gooien. Zo zonde. Toen ik het voorval aan mijn collega’s vertelde, zeiden zij meteen: doe mee met de challenge!  

Een tweede leven voor hulpmiddelen. Zo heet mijn idee. Hulpmiddelen, zoals de slings voor schouderklachten, zijn vaak maar tijdelijk nodig en daarna nog heel geschikt voor hergebruik. Slings was het voorbeeld, waarmee ik begon. Ik heb veel navraag gedaan op verschillende afdelingen en medisch specialisten gesproken. Gaandeweg kwamen er steeds meer hulpmiddelen en ook medische apparaten bij."


In de wasmachine?

"Die slings die gooi je toch gewoon in de wasmachine en gebruik je weer voor de volgende patiënt? Dacht ik. Hier in het ziekenhuis, circulair hergebruik heet dat. Maar er komt veel meer bij kijken. Op de verpakking staat: single use. Juridisch wordt het al lastig om daar van af te wijken. Maar belangrijker is het hygiëne aspect. Je kunt het materiaal niet zomaar wassen, want misschien zit er wel wondvocht of bloed op van de vorige patiënt. Of de elastische rek gaat eruit, het klittenband kleeft niet meer. Hergebruik hangt dus af van de reinigingsmethode. En dat maakt het weer heel duur. Mijn eerste idee van circulair hergebruik strandde op teveel regels. Toen ben ik buiten de muren van het ziekenhuis gaan kijken.

 Kunnen de fabrikanten van hulpmiddelen hun producten niet duurzamer maken? Ook dat spoor liep dood. Die markt is gewoon nog te klein om zulke aanpassingen door te voeren. Zo kwam ik bij stichting Medic in Apeldoorn terecht. Een vrijwilligersorganisatie van oud-tropenartsen, die hulpmiddelen en medische apparatuur verzamelt, die afgeschreven is of niet meer wordt gebruikt. In hun werkplaats vindt een selectie plaats en worden producten omgebouwd voor hergebruik in ontwikkelingslanden, als dat nodig is. Bijvoorbeeld ok-tafels die zo worden omgebouwd, dat ze niet van elektriciteit afhankelijk zijn. Mechanisch kunnen ze in alle gewenste standen worden gesteld."


Centraal inzamelpunt

"In mijn plan voor hergebruik is nu vastgelegd, dat wij in het UMC Utrecht hulpmiddelen en afgeschreven apparatuur, zoals echoapparatuur en lab-apparaten, in een centrale opslagruimte kunnen verzamelen. Medic komt regelmatig langs om alles op te halen. Het gaat om alle hulpmiddelen die voldoende geschikt zijn voor hergebruik en waar vraag naar is. Nu er een centraal inzamelpunt is, kunnen we iedereen in het ziekenhuis informeren en de donaties van hulpmiddelen vanuit alle afdelingen coördineren.

 Tussen de 12.000 medewerkers heb ik net die paar collega’s gevonden, om deze procedure tot stand te kunnen brengen. Fijn dat ze wilden meewerken. Want eigenlijk heb ik ze belast met iets ‘erbij’, dat niet op hun takenlijst stond. We moesten allemaal extra tijd vrijmaken. Ik vind het geweldig dat het gelukt is. Samen met Medic uit Apeldoorn en met onze eigen afdelingen inkoop, logistiek en medische technologie en klinische fysica van het facilitair bedrijf.

 Mijn vader heeft zijn slings zelf naar Apeldoorn gestuurd voor hergebruik. Maar ons plan is nu goedgekeurd door juridische zaken en ondertekend door de directeur van ons facilitair bedrijf. Het eerste hulpmiddel is aan Medic overhandigd bij dat moment. Er is een stappenplan, hoe medewerkers hun hulpmiddelen kunnen aanmelden. Dit draagt bij aan maatschappelijk verantwoord ondernemen. En ook aan een schone omgeving door vermindering van de afvalstroom. Natuurlijk is er geen garantie dat alles hergebruikt wordt. Het voordeel is, dat alles nu goed gecoördineerd gebeurt. Vanaf de zomer zijn we bezig geweest met het leggen van contacten en de uitwerking. Nu is dan het moment daar, dat het ook echt gelukt is. Door zo’n challenge krijg je echt de kans gehoord te worden. Daarom roep ik nu tegen al mijn collega’s: doe wat met je idee, want het kán!"


Fysiotherapeut Pien deed mee aan de duurzaamheid challenge voor medewerkers in het UMC Utrecht met haar idee om fysiotherapeutische hulpmiddelen een tweede leven te geven. Nu worden die vaak ongebruikt of zo goed als nieuw weggegooid. Dat moet toch anders kunnen, dacht zij. Iemand anders won de challenge, maar Pien ging enthousiast door met haar duurzame idee. En het lukte. Nu heeft zij een procedure voor hergebruik tot stand gebracht.

“Werken aan dit project vond ik geweldig, omdat ik de processen hier in het ziekenhuis leerde kennen. Zo’n groot ziekenhuis, 365 dagen per jaar, vierentwintig uur per dag. Het staat nooit stil. Als ik dan in mijn witte jas door een van de transportgangen liep, zag ik een andere wereld. Iedereen gaat daar zijn eigen route, draagt zijn eigen stukje bij, maar het loopt. Alle afzonderlijke taken brengen iets groots teweeg. Een schoon bed, een maaltijd, een schone ok, een chirurg. Alles moet samenkomen om een hartoperatie te kunnen doen. Ik kan er echt van genieten om daar te lopen. Hoe weet je nou waar je naartoe moet met dat bed? Met die zwabber? Kennelijk is alles gecoördineerd."

Fysiotherapeut Pien deed mee aan de duurzaamheid challenge voor medewerkers in het UMC Utrecht met haar idee om fysiotherapeutische hulpmiddelen een tweede leven te geven. Nu worden die vaak ongebruikt of zo goed als nieuw weggegooid. Dat moet toch anders kunnen, dacht zij. Iemand anders won de challenge, maar Pien ging enthousiast door met haar duurzame idee. En het lukte. Nu heeft zij een procedure voor hergebruik tot stand gebracht.

“Werken aan dit project vond ik geweldig, omdat ik de processen hier in het ziekenhuis leerde kennen. Zo’n groot ziekenhuis, 365 dagen per jaar, vierentwintig uur per dag. Het staat nooit stil. Als ik dan in mijn witte jas door een van de transportgangen liep, zag ik een andere wereld. Iedereen gaat daar zijn eigen route, draagt zijn eigen stukje bij, maar het loopt. Alle afzonderlijke taken brengen iets groots teweeg. Een schoon bed, een maaltijd, een schone ok, een chirurg. Alles moet samenkomen om een hartoperatie te kunnen doen. Ik kan er echt van genieten om daar te lopen. Hoe weet je nou waar je naartoe moet met dat bed? Met die zwabber? Kennelijk is alles gecoördineerd."


Een flinke schouderblessure

"De speciale duurzaamheid wedstrijd in het UMC Utrecht viel toevallig net samen met het moment dat mijn vader een ernstige schouderblessure opliep. Hij belandde op de spoedeisende hulp hier in het ziekenhuis. In drie dagen tijd kreeg hij drie verschillende schouder slings, steeds passend bij een andere diagnose en operatie die volgde. Twee daarvan waren niet geschikt. Die kreeg hij mee naar huis om weg te gooien. Zo zonde. Toen ik het voorval aan mijn collega’s vertelde, zeiden zij meteen: doe mee met de challenge!  

Een tweede leven voor hulpmiddelen. Zo heet mijn idee. Hulpmiddelen, zoals de slings voor schouderklachten, zijn vaak maar tijdelijk nodig en daarna nog heel geschikt voor hergebruik. Slings was het voorbeeld, waarmee ik begon. Ik heb veel navraag gedaan op verschillende afdelingen en medisch specialisten gesproken. Gaandeweg kwamen er steeds meer hulpmiddelen en ook medische apparaten bij."


In de wasmachine?

"Die slings die gooi je toch gewoon in de wasmachine en gebruik je weer voor de volgende patiënt? Dacht ik. Hier in het ziekenhuis, circulair hergebruik heet dat. Maar er komt veel meer bij kijken. Op de verpakking staat: single use. Juridisch wordt het al lastig om daar van af te wijken. Maar belangrijker is het hygiëne aspect. Je kunt het materiaal niet zomaar wassen, want misschien zit er wel wondvocht of bloed op van de vorige patiënt. Of de elastische rek gaat eruit, het klittenband kleeft niet meer. Hergebruik hangt dus af van de reinigingsmethode. En dat maakt het weer heel duur. Mijn eerste idee van circulair hergebruik strandde op teveel regels. Toen ben ik buiten de muren van het ziekenhuis gaan kijken.

 Kunnen de fabrikanten van hulpmiddelen hun producten niet duurzamer maken? Ook dat spoor liep dood. Die markt is gewoon nog te klein om zulke aanpassingen door te voeren. Zo kwam ik bij stichting Medic in Apeldoorn terecht. Een vrijwilligersorganisatie van oud-tropenartsen, die hulpmiddelen en medische apparatuur verzamelt, die afgeschreven is of niet meer wordt gebruikt. In hun werkplaats vindt een selectie plaats en worden producten omgebouwd voor hergebruik in ontwikkelingslanden, als dat nodig is. Bijvoorbeeld ok-tafels die zo worden omgebouwd, dat ze niet van elektriciteit afhankelijk zijn. Mechanisch kunnen ze in alle gewenste standen worden gesteld."


Centraal inzamelpunt

"In mijn plan voor hergebruik is nu vastgelegd, dat wij in het UMC Utrecht hulpmiddelen en afgeschreven apparatuur, zoals echoapparatuur en lab-apparaten, in een centrale opslagruimte kunnen verzamelen. Medic komt regelmatig langs om alles op te halen. Het gaat om alle hulpmiddelen die voldoende geschikt zijn voor hergebruik en waar vraag naar is. Nu er een centraal inzamelpunt is, kunnen we iedereen in het ziekenhuis informeren en de donaties van hulpmiddelen vanuit alle afdelingen coördineren.

 Tussen de 12.000 medewerkers heb ik net die paar collega’s gevonden, om deze procedure tot stand te kunnen brengen. Fijn dat ze wilden meewerken. Want eigenlijk heb ik ze belast met iets ‘erbij’, dat niet op hun takenlijst stond. We moesten allemaal extra tijd vrijmaken. Ik vind het geweldig dat het gelukt is. Samen met Medic uit Apeldoorn en met onze eigen afdelingen inkoop, logistiek en medische technologie en klinische fysica van het facilitair bedrijf.

 Mijn vader heeft zijn slings zelf naar Apeldoorn gestuurd voor hergebruik. Maar ons plan is nu goedgekeurd door juridische zaken en ondertekend door de directeur van ons facilitair bedrijf. Het eerste hulpmiddel is aan Medic overhandigd bij dat moment. Er is een stappenplan, hoe medewerkers hun hulpmiddelen kunnen aanmelden. Dit draagt bij aan maatschappelijk verantwoord ondernemen. En ook aan een schone omgeving door vermindering van de afvalstroom. Natuurlijk is er geen garantie dat alles hergebruikt wordt. Het voordeel is, dat alles nu goed gecoördineerd gebeurt. Vanaf de zomer zijn we bezig geweest met het leggen van contacten en de uitwerking. Nu is dan het moment daar, dat het ook echt gelukt is. Door zo’n challenge krijg je echt de kans gehoord te worden. Daarom roep ik nu tegen al mijn collega’s: doe wat met je idee, want het kán!"


Over ons

'De beste zorg voor nu en in de toekomst'



Omdat ieder mens de beste zorg verdient, legt het UMC Utrecht de lat voortdurend hoog. Het resultaat: vernieuwende, toonaangevende behandelingen die beantwoorden aan de zorgbehoeften van nu en de toekomst. De bijzondere kennis die hiervoor nodig is, ontwikkelen we samen met patiënten(organisaties) en diverse partners. In teamverband werken we aan oplossingen voor grote, medische vraagstukken. Per individuele patiënt wordt gekeken welke behandeling bij hem of haar past. Alles wat wij doen, is erop gericht om mensen gezond te maken en te houden. En waar mogelijk ziekte te voorkomen.

Contact

U kunt algemene informatie opvragen over
het UMC Utrecht via:

E-mail info@umcutrecht.nl of via
Telefoonnummer 088 75 555 55
Website www.umcutrecht.nl

of vul het contactformulier hieronder in:
Vul je naam in
Vul een correct e-mailadres in
Vul een opmerking in
Bedankt, je bericht is verzonden.
Er ging iets mis met het verzenden van het formulier. Probeer het opnieuw.

Zoeken

Zoek via een zoekterm naar een pagina binnen deze publicatie.
Vul minimaal 3 karakters in.